ចិត្តស្ងប់សូម្បីធ្លាក់ក្នុងអន្តរាយ ខែ​កុម្ភៈ 2, 2009

ក្នុងជីវិតមនុស្សយើងមានវេលាខ្លះ​កើតការលំបាក​ឬកើតហេតុ ដែលនាំសេចក្តីសោកសៅមកដល់​ដូចយ៉ាងជនជាទីស្រឡាញ់ចូលមរណៈ​ ឬក៏កើតអគ្គីភ័យធ្ធ្វើសេចក្តីវិនាសដល់ទ្រព្យសម្បត្តិ​​ដែលយើងបានចំណាយកំលាំងសាង​មក​ទាំងពាក់កណ្តាល​នៃជីវិតឬក៏កើតរោគភ័យ​ឈឺស្តាត់គ្រុនរងាឧប្បត្តិហេតុផ្សេងៗ។

ជាពិសេសសំរាប់សិស្សានុសិស្ស​​ដែលត្រូវឡើងការពារនិក្ខេបទ ឬឡើងធ្វើបទបង្ហាញនានា នៅចំពោះមុខមនុស្សម្នាជាច្រើន ឬសំរាប់អ្នកត្រូវ​ធ្វើបទសំភាសន៍ក្នុងការងារ ។ តាមធម្មតាសឹងតែទាំងអស់​ហើយពួកគេតែងតែមានការភ័យតក់ស្លុត បារម្ភណ៍ លើបញ្ហាផ្សេងៗ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យពួកគេ​អនុវត្តន៍មិនបានល្អ ហើយអាចធ្លាក់ ឬបរាជ័យក៏មានដែរ ។ដូច្នេះដើម្បីកាត់បន្ថយ ឬឈានទៅដល់ការបំបាត់ទាំងស្រុង​ចំពោះបញ្ហាទាំងនេះគឺយើងត្រូវអនុវត្តន៍ដូចតទៅ៖

បើតាមសៀវភៅមនោមយិទ្ធិ ( ទស្សនវិជ្ជាសាងកំលាំងដួងចិត្ត ) របស់លោកស៊ា ប៊ុនភេង ឆ្នាំ១៩៧៣ គឺពោលដូចខាងក្រោម៖
      ក). សំរាប់ហេតុការណ៍អាចកែខៃបាន
            •  ត្រូវមានការមានៈព្យាយាម ដោយធ្វើតាមបួនជំហ៊ានសំខាន់ៗខាងក្រោម៖
                    o  នឹកដល់ជនដែលធ្លាប់មានគ្រោះថ្នាក់អាក្រក់មកច្រើនជាងយើង ចាត់ទុកថាទោះជាយ៉ាងណា យើងក៏នៅមានគ្រោះល្អជាងជនទាំងនោះ កាលបើជនទាំងនោះនៅមានជីវិតបានក្នុងលោក ដូចម្តេចក៏យើងមានជីវិតនៅនឹងគេផងមិនបាន ។

                  o    អានសៀវភៅដែលតែងឡើងល្អៗ ជាផ្លូវធម៌ ឬផ្លូវទស្សនវិជ្ជាក៏ដោយជ្រើសយកត្រង់ភាគដែលនឹងញ៉ាំងយើងឲ្យក្លៀវក្លា​មានមានៈព្យាយាមឡើង ។
                  o    នឹកដល់ឬអានប្រវិត្តមនុស្ស ដែលធ្លាប់តែទាបថោកបំផុតបានជួបអន្តរាយមករាប់រយពាន់ប្រការ តែអាចធ្វើខ្លួនឲ្យរួចផុតអន្តរាយត្រឡប់ឡើងកាន់ឋានៈដ៏ល្អបាន ។

                ​​​​o    អានរឿងផ្ចាញ់ភ័យ (Aventure) របស់អ្នកនិពន្ធជាប់លេខ​ដែលតែងសៀវភៅទាំងនោះ ដោយបំណងមិនគ្រាន់តែត្រឹមបញ្ចើចបញ្ចើរចិត្តប៉ុណ្ណោះ បំណងនឹងបណ្តុះសេចក្តីមានៈព្យាយាមឲ្យដល់អ្នកអានផង ។        

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​            •​​ ត្រូវតាំងចិត្តមិនតក់ស្លុតភ្ញាក់ផ្អើល ( សមាធិ ឬ ដកដង្ហើមមួយៗខ្លាំងហើយវែងគ្រប់ពេលបើអាច )

សំគាល់៖
       បើតាមបទពិសោធន៍ផ្ទាល់របស់ខ្ញុំដែលបានពីការសិក្សា ពីលោកគ្រូអ្នកគ្រូ ពីការងារគឺថាត្រូវអនុវត្តន៍ដូចខាងក្រោម៖
          • ត្រូវគិតថាយើងជាអ្នកខ្លាំងជាងគេ
          • ត្រូវដកដង្ហើមវែងៗ
          • ​យកដៃទាំងពីរក្តាប់ចូលគ្នាឲ្យណែន
          •​ បើអាចកុំមើលឲ្យចំភ្នែករបស់ដៃគូគឺមើលចាប់ពីត្រឹមលើភ្នែកទៅ

​         •​  និយាយយឺតៗមួយៗប៉ុន្តែរាល់ពាក្យពេចន៍ត្រូវច្បាស់ហើយឮខ្លាំងល្មម

          •​ ព្យាយាមគិតថាឪពុកម្តាយរបស់យើងកំពុងស្ថិតនៅជាមួយយើង តាមការពារយើងគ្រប់ពេល ដូច្នេះកុំខ្លាចឲ្យសោះ ។

   ខ). សំរាប់ហេតុការណ៍កែខៃមិនបាន (ឩ. មនុស្សជាទីស្រឡាញ់បាត់បង់ជីវិតជាដើម ។ល។)
           យកក្រដាសមួយសន្លឹកមកហែកជាបួន ហើយមួយៗហែកជា៤ទៀតបានជា១៦រួចសរសេរលេខលើក្រដាសតូចៗនោះពី ១ដល់១៦រួចតំរៀបជា៤ជួរមួយជួរ៤ហើយបូកលេខនោះពីលើមកក្រោម ហើយពីស្តាំទៅឆ្វេងបូករួចស្រេចភ្លាមនឹងកើតមានៈក្លាហានភ្លាម ឬក៏ឃើញផ្លូវដោះស្រាយចេញរួចពីការស្មុគស្មាញបានភ្លាម ។

ចំណាំថា៖ បើអាចធ្វើយ៉ាងណាឲ្យតែបានផ្លាស់ភាពដែលយើងធ្លាប់ឃើញ​ផ្លាស់សំលេង​ដែលយើងធ្លាប់បានឮ ផ្លាស់វត្ថុដែលឡោមព័ទ្ធខ្លួនយើងឲ្យខុសប្លែក​អំពីដើមចេញខ្លះៗ វាក៏អាចជួយឲ្យកើតផលក្នុងខនេះបានជាច្រើន ។